Nee, tegen zijn mooie woorden en prachtige klanken heb ik geen verweer. Stef Bos hield me gisteravond meer dan twee uur moeiteloos in zijn greep in de Stadsschouwburg van Utrecht. We reisden tegen de wijzers van de klok in heen en weer tussen Nederland, België en Zuid-Afrika. Hij liet me stuurloos dobberen in de verzengende hitte van een windstilte bij de evenaar. Ik legde aan in Antwerpen, halverwege tussen Utrecht en Parijs 'waar ik eigenlijk heen wilde'. Ik voelde 'de menselijke maat' toen de Tafelberg plotseling tegen me begon te praten. Ik keek samen met Willem, de bruinmens uit Kassiesbaai, uit over oceaan toen hij me wees op het oog van God.

Ik liet me graag meenemen op deze omzwervingen. Stef Bos praatte zijn liedjes aan elkaar in afwisselend Nederlands, Antwerps en Afrikaans. De poëzie en de klank van verwante talen werd muzikaal ondersteund door een trio. Akoestische gitaar, bas en een drummer (hoe virtuoos kan je zijn met brushes), ondersteunden Stef Bos, die zelf piano, een enkele keer accordeon en gitaar speelde. Bij enkele nummers werd het kwartet aangevuld met saxofoon, dwarsfluit, orgel en accordeon. Een soepele, heerlijke band. Een heerlijk rijke avond.

Plezierfactor - 2 - terug naar De Plezierfactor >>>